Chinees

Karakteristieken

Een van de voornaamste karakeristieken van het Chinees is de ëënlettergrepige (monosyllabische) structuur zonder verbuigingen en vervoegingen. Een woord kan bovendien verschillende functies hebben in een zin. Zo kan bijvoorbeeld het woord voor 'mens' (ren) zowel gewoon 'mens' betekenen (zelfstandig naamwoord), als 'menselijk' (bijvoeglijk naamwoord). Een andere eigenaardigheid van het Chinees is het gebruik van verschillende toonhoogten waarop de lettergrepen worden uitgesproken. Op deze manier kan het Chinees aan hetzelfde eenlettergrepig woord verschillende te onderscheiden betekenissen toekennen. Het meest gesproken Chinese dialect (mandarijn of putonghua) kent vier toonsoorten, het cantonees maar liefst tien. Een ander uniek kenmerk van de Chinese taal is de schrijfwijze.

Het schrift bestaat uit complexe zgn. ideografische tekens, karakters, die elk de betekenis van een woord vastleggen. (wij hebben daarentegen een zgn fonetisch schrift).

Ouderdom

De vroegst bekende in het Chinees geschreven bronnen bestaan uit primitieve karakters gekrast op orakelbeenderen of aardewerk uit de Shang-dynastie (ca. 2e millenium voor Chr). In 2006 echter is een inscriptie gevonden op een pottenbakkers draaischijf die nog honderden jaren ouder is. Aangenomen dat de inscriptie 'Li' is, een van de Acht Trigrammen. Longshan cultuur, 4500 jaar geleden. Bron foto: Newsphoto, China Als gesproken taal moet het Chinees al veel ouder zijn. De klanken van de gesproken taal zijn voortdurend aan verandering onderhevig geweest, maar de basisgrammatica en de schrijfwijze is in de historische tijd nauwelijks veranderd. Aan de hand van vele aanwijzingen, waaronder bepaalde kenmerken van de karakters waarmee de woorden geschreven werden, zijn de taalgeleerden er in geslaagd met grote nauwkeurigheid de klanken van het Chinees ten tijde van de Zhou-dynastie ( 1122-221 v. Chr.) te reconstrueren.

Wil je zelf Chinees leren ? Dat kan via Thuisstudie. Studeer in je eigen tempo !

Bron: Geledraak.nl